TARCZYCA I JEJ CHOROBY
Co warto o niej wiedzieć?

Tarczyca jest jednym z największych gruczołów wydzielania wewnętrznego u człowieka i jest zlokalizowana na przedniej części szyi. Położenie gruczołu jest takie, że po powiększeniu może powodować ucisk gardła i przełyku. Jej zadaniem jest wytwarzanie hormonów: tyroksyny (T4) i trijodotyroniny (T3), które są wydzielane do krwi, a następnie przenoszone do wszystkich tkanek ciała.

Tarczyca jest jednym z najważniejszych organów w układzie hormonalnym człowieka. Odgrywa kluczową rolę w procesach tlenowego metabolizmu, zachowania bilansu energetycznego, produkcji ciepła i nie tylko.

Gruczoł tarczowy rozrasta się prawie bezboleśnie. Od czasu do czasu nieprzyjemnie uciska w gardle, ale zwykle marginalizujemy to uczucie, przypisując je zdenerwowaniu albo przeziębieniu. Najczęściej o powiększeniu tarczycy dowiadujemy się przypadkiem od dawno niewidzianych znajomych, którzy zauważają wyraźne pogrubienie szyi. Na rozrost tarczycy wpływ mają: wieloletni niedobór jodu w organizmie, dieta bogata w goitrogeny (substancje, które zawierają wszystkie rośliny kapustne), nadużywanie leków (np. przeciwbólowych, sulfonamidów), u pań – zmiany hormonalne okresu ciąży i klimakterium. Z wiekiem ryzyko powstania wola znacznie wzrasta, a po pięćdziesiątce ma je już co czwarty z nas. Często bywa ono obojętne” – nie powoduje zmian w poziomie hormonów tarczycy. Niestety, u co dziesiątej osoby gruczoł pracować zaczyna jak szalony na zwiększonych obrotach!

Metoda Zenni jest bardzo efektywna w leczeniu chorób tarczycy. Daje duże prawdopodobieństwo wyleczenia oraz możliwość powrotu funkcji uszkodzonego gruczołu. Pozytywne działanie metody Żenni tłumaczyć należy kilkoma mechanizmami, metoda ta poprawia ukrwienie tarczycy w miejscu stymulacji, poprawia funkcję przysadki mózgowej biorącej czynny udział w interakcjach z innymi gruczołami i narządami. W związku z pozytywnymi efektami stymulacji należy propagować tę formę wspomagania leczenia.

Stymulacja prądem. W Polsce mało popularna. Stosuje ją od lat z bardzo pozytywnym wynikiem.

Moi Pacjenci to potwierdzają w wywiadach, listach oraz przedłożonej przez nich dokumentacji, co jest dla mnie najlepszą rekomendacją i bodźcem do dalszego działania.

Leczenie tarczycy metodą zenni

NIEDOCZYNNOŚĆ I NADCZYNNOŚĆ TARCZYCY

Tarczyca to gruczoł, który wydziela hormony regulujące przemianę materii. Gdy choruje, dochodzi do jej zaburzeń. Nadczynność tarczycy powoduje bezsenność, uczucie niepokoju, chudnięcie mimo zwiększonego apetytu. Na szyi pojawia się wole. Niedoczynność przyczynia się do tycia, suchości skóry, zaburzeń pamięci. Zazwyczaj w obu przypadkach konieczne jest przyjmowanie leków.
U osób starszych nadczynność gruczołu spowodowana jest zwykle przez tzw. wole guzkowate, dużą liczbą autonomicznych guzków, które wymknęły się spod kontroli organizmu i produkują za dużo hormonów.

Podejrzewasz, że twoja tarczyca niedomaga? Wykonaj badanie krwi pod kątem hormonów wytwarzanych przez ten narząd. W przypadku nadczynności wzrasta stężenie tyroksyny i trójjodotyroniny, obniża się poziom tyreotropiny.
Najczęstszą przyczyną nadczynności tarczycy jest choroba Graves-Basedowa. Z nieznanych powodów organizm zaczyna traktować tarczycę jako ciało obce i konsekwentnie niszczy „wroga” za pomocą przeciwciał. A tarczyca? Broni się wzmożoną produkcją hormonów. Co gorsza, to nie koniec niszczycielskiej działalności przeciwciał. Czasami przenikają one w głąb oczodołów i wtedy do dolegliwości ogólnoustrojowych dołączają objawy „oczne”: nieostre widzenie, wytrzeszcz, zapalenie spojówek, światłowstręt. Choroba chętnie atakuje kobiety pomiędzy 30. i 50. rokiem życia. Za jej ujawnienie obwinia się silne infekcje wirusowe oraz stres.
Nim urośnie zgrubienie na szyi, pojawiają się pierwsze zmiany w organizmie. Dzieje się tak, bo nadreaktywna tarczyca przyspiesza reakcje fizjologiczne. Jak proces ten rozpoznać?

Bez przerwy jesteś głodna. Jesz za trzech. Wstajesz nawet w nocy i buszujesz w lodówce, bo głód nie daje ci spać. A mimo to chudniesz kilkanaście kilo w ciągu paru miesięcy.

Pocisz się jak fontanna. Nie znosisz ciepła, żyjesz przy otwartym oknie. Gdy inni noszą grube ubrania, ty wkładasz bluzkę bez rękawów. To sprawka przyspieszonego metabolizmu.

Stałaś się nerwusem. Wszystko cię drażni i irytuje. Bywasz tak zdenerwowana, że z trudem koncentrujesz się na swoich obowiązkach.

Kołacze ci serce. Czasami bije nawet z prędkością 120 uderzeń na minutę. Tylko jak długo ono to wytrzyma?

Masz duszności. Zaczyna brakować ci powietrza przy najmniejszym wysiłku fizycznym, nawet gdy idziesz krokiem tylko nieco szybszym niż zwykle.

Drżą ci ręce. Gdy trzymasz długopis, wkładasz do siatki zakupy. Zaczynasz starannie ukrywają to przed innymi ludźmi.

Masz rozstrojony cykl. Miesiączki są skąpe, krótkie lub całkowicie zanikają. Uważaj! To nie musi być wcześniejsza menopauza, tylko zahamowanie produkcji hormonów płciowych przez tarczycę.
Wypadają ci włosy. Robią się coraz rzadsze, jedwabiście miękkie. Dostrzegasz zmiany na paznokciach, które stają się łamliwe i mają nierówną powierzchnię. Na skórze pojawiają się swędzące plamy.

Puchną powieki. Co ranka starasz się pozbyć sinych worków pod oczami, lecz zimne okłady niewiele pomagają.

Czy zauważyłaś u siebie wymienione wyżej symptomy? Jeżeli tak, to jak najszybciej zgłoś się do lekarza internisty lub endokrynologa. Specjaliści twierdzą, że większości operacji tarczycy można by uniknąć dzięki odpowiednio wcześnie podjętej terapii. Zlekceważona choroba może zemścić się okrutnie. Co ci grozi? Przełom tarczycowy, który bywa nawet zagrożeniem dla życia.

JAK POSKROMIĆ TARCZYCĘ?

Chorobę tarczycy najprościej wykryjesz, zgłaszając się na analizę krwi i oznaczenie poziomu hormonów. Przy podwyższonych wynikach lekarz skieruje cię na ultrasonografię (pozwoli określić wielkość i rodzaj zmian) oraz BAC, biopsję aspiracyjną cienkoigłową (da odpowiedź, czy guzki są łagodne czy złośliwe), a także prześwietlenie klatki piersiowej (dzięki zdjęciu wiadomo będzie, czy tarczyca rozrasta się w stronę tchawicy, co utrudniać może oddychanie). Najprecyzyjniejszym badaniem tarczycy jest scyntygrafia, podczas której tworzony jest scyntygram – mapa gruczołu.
W zależności od wyników lekarz zleca:
Tabletki. Przy wcześnie uchwyconej chorobie dobre efekty daje zażywanie leków – tyreostatyków (np. Metizol) hamujących wydzielanie hormonów tarczycy.
Przy chorobie Gravesa-Basedowa zażywa się je około 1,5 roku. Terapia skuteczna jest u połowy chorych. Po jej zakończeniu obserwuje się pracę tarczycy.

Gdy odstawienie leków powoduje nawrót nadczynności, zapada decyzja o leczeniu bardziej radykalnym.
Operacja. Na liście najczęściej wykonywanych operacji chirurgicznych tarczyca zajmuje trzecie miejsce, po wyrostku robaczkowym i przepuklinie pachowej. Osoby poniżej 45. r.ż. kierowane są na nią zwykle od razu. Podstawową techniką operacyjną jest tzw. zewnętrztorebkowe usunięcie co najmniej jednego płata. Nacięcie skóry o długości 4 cm wykonuje się w jednej ze zmarszczek na szyi, dzięki czemu blizna jest mniej widoczna. Nie są też przecinane miśnie szyi, a jedynie rozdzielane wzdłuż przebiegu włókien mięniowych. Zabieg wykonywany jest w narkozie. W szpitalu pozostaje się 2-4 dni. Po zabiegu możliwe są powikłania: niedoczynność tarczycy, zaburzenia gospodarki wapniowej.
Promieniotwórczy jod. Nawet po wielu latach po usunięciu części tarczycy nadczynność może powrócić. Wówczas stosuje się już tylko leki lub radioaktywny jod 131, który niszczy chore komórki gruczołu. Kuracja trwa 8 tygodni.

PACJENCI MÓWIĄ TO DZIAŁA !!!


Swoją metodę w leczeniu chorób tarczycy stosuje od wielu lat z bardzo pozytywnym skutkiem.

Moi Pacjenci to potwierdzają w wywiadach, listach oraz przedłożonej przez nich dokumentacji, co jest dla mnie bodźcem do dalszego działania.